មណ្ឌលគិរី ៖ ជារៀងរាល់ឆ្នាំក្នុងអំឡុង រដូវ ច្រូតកាត់ស្រូវ ប្រជាជនខ្មែរក៏ដូច ជនជាតិដើម ភ្នង តែងតែមមាញឹកជាមួយការប្រមូលផលពី ដំណាំស្រូវ ប៉ុន្តែ គ្រាន់តែខុសគ្នាត្រង់ប្រេពៃណី របស់បងប្អូនភាគតិចគាត់មានពិធី សែនព្រេនបៀប ប្រពៃណី ខុស់ពីជនជាតិខ្មែរយើង។
តាមការរៀបរាប់របស់លោក ពុក ទ៉ុន ជាកសិករដែលកំពុងប្រារព្ធ ពិធីសែនដល់លោកអរ័ក្យអ្នកតាដូចជាព្រលឹងស្រូវ ដែលជួយថែរក្សាផល់ដាំណាំស្រូវ គាត់អោយជួយដឹងលឺ ថាថ្ងៃនេះពួកគាត់មកសុំ ធ្វើការប្រមូលយកផលស្រូវទៅរក្សាទុកនៅគេហដ្ធាន។
លោក ទ៉ុន ថ៉ឹក ជាកសិករ បានរៀបរាប់ប្រាប់ ថាប្រពៃណី សែនស្រូវ ត្រូវរៀបចំតាមលំដាប់ ដំបូងឡើយពេលស្រូវ ចាប់ផ្តើម ផើម ត្រូវរៀបចំ សែនដោយ កាប់មាន់មួយ រួមនិង ស្រាពាង មួយពាង ។ នៅពេលស្រូវចាប់ផ្តើមទុំ គេរៀបចំជា (តើមយ៉ុះ ជាភាសាភ្នង) បើខ្មែរគេហៅថា រៀបចំបាយសី គេយកកំបិត ចិតសំបក ឫស្សី ជាចំរៀកតូចៗ ចងជា ជួរមួយជាប់ជាមួយ ដងឫស្សីធ្វើជារូប សត្វ គោក្របី ផ្សេងៗជាតំណាងសំរាប់ថ្វាយដល់ព្រលឹងស្រូវដែលដែររក្សា គ្រាប់ស្រូវកុំអោយជ្រុះគ្រាប់មក។ ហើយតាមការកំនត់នៅចំនួនប្រមូលផលស្រូវចែកជាចំនួនសាសន៍ មួយសាសន៍ប្រហែលជា ៥០គីឡូក្រាម បើស្រូវមានចំនួន តិចគឹតចាប់ពី ៧០ សាសន៍ យើង ត្រូវរៀបចំពិធីដល់ព្រលឹងស្រូវ ដោយកាប់មាន់បីក្បាល ស្រាមួយពាង ហើយគេ ប្រារព្ធធ្វើនៅក្នុង ចំការតែម្តង ។ តែបើចំនួនផលស្រូវទទួលបានច្រើន គឺគិតចាប់ពី១០០សាសន៍ ឡើងទៅ គឺត្រូវធ្វើពិធីសែនធំដោយអោយបងប្អូនក្នុងភូមិជួយដឹងលឺ ហើយការធ្វើពិធីសែនស្រូវវិញគឺគេធ្វើនៅក្នុងភូមិតែម្តង ដោយ កម្មវិធីសែនតាមប្រពៃណីតំរូវអោយ កាប់ជ្រូកមួយ រឺគោ ក្របី តាមស្ថានភាពគ្រួសារអាចធ្វើទៅបាន ។ បន្ទាប់មក យើងត្រូវប្រមូលបងប្អូនក្នុងភូមិ មកជួយជាសាក្សីដឹងលឺ និងហូបចុក តាម ការគួរ ក្នុងពិធីនេះ ចំនួន ២យប់បីថ្ងៃ ។ ហើយបើមិនធ្វើពិធីសែនព្រេនទេ តាមជំនឿ របស់ពួកគាត់គឺនិងធ្វើអោយ គ្រួសារពួកគាត់ជួបក្តី មិនសុខក្នុងគ្រួសារ ក៏ដូចជាផលស្រូវឆ្នាំបន្ទាប់មិនទទួលផងហូរហៀ ផងដែរ ៕
ដោយ ៖ ចិន្ដា
