ខេត្តប៉ៃលិន ៖ រហូតមកដល់ពេលនេះ គេសង្កេតឃើញថា កសិករមួយចំនួននៅក្នុងខេ ត្តប៉ៃលិន បានដាំដើមដំឡូងមីរួចរាល់ ហើយបានដុះលូតលាស់យ៉ាងទ្រុបទ្រុលស្ទើរពេញផ្ទៃ ដីទាំងអស់ ដោយរង់ចាំដល់ពេលប្រមូលផលនៅចុងឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ ។ ចំណែកសិករមួយចំនួន ទៀត កំពុងមមាញឹកក្នុងការប្រមូលផលស្នៀតពោតក្រហម ដែលខ្លួនបានដាំកាលពីរយៈពេ ល៣ខែកន្លងមកនេះ ។ តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យពួកគាត់យំមិនចេញនោះ គឺកសិផលពោតក្រហម ដែ លពួកគាត់ដាំបានអត់មានទីផ្សារនោះទេ ដោយនៅតាមស្តង់នានាក្នុងខេត្តត្រូវឈ្មួញអត់ទទួ លទិញនោះឡើយ មើលទៅអត្ថហិ អត្តណោ នាថោហើយ (ខ្លួនទីពឹងខ្លួន) ។
ជាក់ស្តែងនៅក្នុងចម្ការរបស់បុរសម្នាក់ ឈ្មោះ ប៊ុន ប៉ុន ស្ថិតនៅចំណុចស្រង់ ក្នុងភូមិ ក្ងោក ឃុំស្ទឹងកាច់ ស្រុកសាលាក្រៅ បានដាំពោតក្រហមចំនួន៣ហិកតា និងបុរសម្នាក់ទៀត ឈ្មោះ គឹម សេង បានដាំពោតក្រហមចំនួន២ហិកតា នៅភូមិទឹកផុស សង្កាត់ប៉ៃលិន ក្រុងប៉ៃ លិន ហើយបាននាំគ្នាប្រមូលផល កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី១៨ ខែសីហា ឆ្នាំ២០១៦ កន្លងទៅនេះ ។ តែពេលដើរសួរតាមស្តង់ពោតនិងដំឡូងមីនៅក្នុងខេត្តប៉ៃលិន ស្រាប់តែគេថា ផ្អាកទិញសិន ។
បើតាមសម្តីបុរសទាំងពីរខាងលើ បានឱ្យដឹងថា ការដាំពោតក្រហមរបស់ពួកគាត់ ត្រឹម តែរយៈពេល៣ខែប៉ុណ្ណោះ អាចទទួលបានផលលក់យកប្រាក់ សម្រាប់ទិញអង្ករដាំបាយហូប ដោយពួកគាត់មិនបានដាំដំឡូងមីនោះទេ ព្រោះរយៈពេលយូររហូតដល់១ឆ្នាំឯណោះ ទើបទ ទួលបានផលលក់ ។ តែជាអកុសល្យ ខណៈប្រមូលបានផលផ្លែពោតទៅហើយ ស្រាប់តែដើរ សួរមើលតាមស្តង់នានាក្នុងក្រុងប៉ៃលិន អត់មានឈ្មួញណាម្នាក់ទទួលទិញនោះឡើយ ។
ដូច្នេះពួកគាត់មិនដឹងគិតយ៉ាងណានោះទេ ណាមួយគ្មានលុយឯណាយកទៅឱ្យថ្លៃឈ្នួល កម្ម ករ ដែលកំពុងធ្វើការកាច់ពោតក្នុងចម្ការរបស់ពួកគាត់ ។ ចំណែ កឯនៅក្នុងផ្ទះវិញ ក៏ស្ទើរតែ អស់អង្ករពីធុង សម្រាប់ច្រកឆ្នាំដាំបាយទៅហើយ ខណៈពួកគាត់សង្ឃឹមថា ពេលកាច់ពោត លក់រួច បានប្រាក់ទិញយកមកទុកដាំបាយហូបជួបជុំគ្រួសារ ។ តែលទ្ធផលចុងក្រោយបែរជា អត់មានឈ្មួញទិញកសិផលរបស់ពួកគាត់ទៅវិញ អស់សង្ឃឹមហើយនៅពេលនេះ ។ ប្រភពបន្តទៀតថា ម្យ៉ាងវិញទៀត កាលពីដាំពោត ពួកគាត់បានទៅចងការប្រាក់ធនាគារ យក មកធ្វើចម្ការ ដោយទិញគ្រាប់ពូជពីប្រទេសថៃ ហើយថែមទាំងទិញជី និងថ្នាំបាញ់ស្មៅអស់ជា ច្រើន លុះប្រមូលផលរួច អត់មានអ្នកទិញ គ្មានប្រាក់ឯណាយកទៅសងជំពាក់គេនោះឡើយ ។
ពួកគាត់ទាំងពីរនាក់ ក៏ដូចជាកសិករឯទៀតៗ ដែលដាំពោតក្រហម ស្នើសុំឱ្យអាជ្ញាធរ ខេត្ត ក៏ដូចជាមន្ទីរ និងក្រសួងកសិកម្ម មេត្តារកដំណោះស្រាយ ទីផ្សារកសិផលជូនពួកគាត់ លក់ឱ្យបានងាយស្រួលផង ។
បើតាមប្រភពព័ត៌មានពីមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត បានបង្ហើបឱ្យដឹងថា ទីផ្សារកសិកម្មរបស់ប្រ ជាពលរដ្ឋរស់នៅខេត្តប៉ៃលិន គឺពឹងផ្អែកទៅលើប្រទេសថៃ ពោលគឺយើងផលិតពោត និងដំឡូ ងមីបានឈ្មួញខ្មែរ ឬឈ្មួញថៃចូលមកទិញទៅលក់បន្តនៅទីនោះ ។ តែបើខាងថៃគេអត់ទិញ ទេនោះបើប្រជាកសិករផលិតបានគឺគ្មានទីផ្សារនោះឡើយ ។ ដូច្នេះពិតជាមានការលំបាកយ៉ា ងខ្លាំង ព្រោះនេះជាទីផ្សារសេរី មានតែដើររកទីផ្សារដោយខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ ខាងមន្ទីរមិនអាចរ កទីផ្សរជូនពួកគាត់បាននោះទេ ៕
ដោយ ៖ នីយ៉ា
